Srpska poezija – izbor iz dve antologije

Skoro sam pročitao dve antologije srpske poezije ili pesništva, obimom selekcije manju književnog kritičara Zorana Mišića (1963.) i datumom nešto mlađu, dosta obimniju i luksuzno štampanu antologiju proslavljenog pesnika sa velikim brojem reizdanja, pisca i akademika Miodraga Pavlovića (1964.).

Postoje brojne odudaranja odnosno pesme koje Pavlović smatra nedostojnim uvrštavanja a pronašle su svoje mesto u Mišićevom izboru.

Lični savet malobrojnim interesentima srpske poezije i njena istorija je da uzmu obe knjige, uporede sadržaj ne bi li imali uvid u razliku pesama, pročitaju ih, ali na kraju dana Pavlovićeva antologija, znalački sastavljena, propraćena obimnim podetaljnim predgovorim i pogovorom, istorijskim pregledom, rečnikom i objašnjenjima, u krajnjoj liniji sa lepšom štampom i knjigom većeg formata.

Meni je zanimljivo da Pavlović odabira najveći broj pesama Jovana Dučića, Miloša Crnjanskog i Vaska Pope.

https://www.rastko.rs/knjizevnost/umetnicka/poezija/antologija_sp/index.html

ANTOLOGIJA-SRPSKOG-PESNISTVA-MIODRAG-PAVLOVIC_slika_O_78385169.jpg

Continue reading

Advertisements

Antologija srpske udvoričke poezije

Dopala mi je šaka jedna obimom nevelika (88 stranica) ali veoma zanimljiva i atipična knjiga izbora poezije. Jedini parametar dela priređivača Marinka Arsića Ivkova i ujedno vodećeg čoveka nadašnje novobeogradske izdavačke kuče PANBULIK za delo “Antologija srpske udvoriče poezije” iz davne 1988 bila je,  je li, udvoričnost odnosno spevanje pesnika u čast vladara (rođenje, venčanje, imendan, sa’rana); od Franje Josifa do prvog sina naroda i narodnosti.

Neobično je videti kako Dositej Obradović, Jovan Sterija Popović, Jovan Hristić, Milica Stojadinović Srpkinja, Đura Jakšić, Jovan Hadžić, Vojislav Ilić, Mira Alečković, Oskar Davičo, Duško Radović i brojni drugi pevaju tada viđenim umešnim vladarima u čast, sa čestim akcentovanjem mirotvorne uloge i svrhe svakog dobrog vladara.

Sledi izbor pesama napravljen isključivo po ličnom kriterijumu sa prisutnim i dobrim delom ispunjenim ciljem da pesme predstojećeg mini izbor obuhvati širok spektar vladara, stoleća i ideologija.

ANTOLOGIJA-SRPSKE-UDVORICKE-POEZIJE-Marinko-Arsic-Ivkov_slika_O_59836115.jpg

Continue reading

Fat And Thin by Anton Chekhov

The friends kissed each other three times, and gazed at each other with eyes full of tears. Both were agreeably astounded.

“My dear boy!” began the thin man after the kissing. “This is unexpected! This is a surprise! Come have a good look at me! Just as handsome as I used to be!
Just as great a darling and a dandy! Good gracious me! Well, and how are you? Made your fortune? Married? I am married as you see. . . . This is my wife Luise, her maiden name was Vantsenbach . . . of the Lutheran persuasion. . . . And this is my son Nafanail, a schoolboy in the third class. This is the friend of my childhood, Nafanya. We were boys at school together!”

Anton-Chekhov

Continue reading

Ne zaboravi biti sretan

Lagano umire onaj koji ne putuje,
onaj koji ne čita,
onaj koji ne sluša muziku,
onaj koji ne nalazi zadovoljstvo u sebi.
Lagano umire onaj koji uništava vlastitu ljubav,
onaj koji ne prihvata pomoć.
Lagano umire onaj koji se pretvara u roba navika,
postavljajući sebi svaki dan ista ograničenja,
onaj koji ne mijenja rutinu,
onaj koji se ne usuđuje odjenuti u novu boju,
i ne priča s onima koje ne poznaje.
Lagano umire
onaj koji bježi od strasti
i njenog vrela emocija,
onih koje daju sjaj očima
i napuštenim srcima.
Lagano umire
onaj koji ne mijenja život kad nije zadovoljan svojim
poslom ili svojom ljubavi,
onaj koji se ne želi odreći svoje sigurnosti radi nesigurnosti,
i koji ne ide za svojim snovima;
onaj koji sebi neće dozvoliti,
niti jednom u životu,
da pobjegne od smislenih savjeta…
Živi danas!
Reskiraj danas!
Učini danas!
Ne dozvoli lagano umiranje!
Ne zaboravi biti srećan!

Pablo Neruda

Potomci Svetog Save

Kace nam se rasušile, bačve rastočile,
brašno nam se ubuđalo, čorba prokisla;
raž nam se zatravila, kosa uvašljivila,
vino se usirćilo, sirće izvetrelo.

Našu sveću gase, žetvu pale,
Mi smo u mastionicu Savinu pesak usuli,
od Takovskog grma kašike izdeljali.
Sve usijano, i osijano, i užareno — ugasili,
pa, u mraku, sabrano rasuli,
zašiveno rašili, pomireno zakrvili,
isceljeno ozledili, utešeno ucvelili,
nedeljivo razdelili.

Ljubomir Simović